ഹൃദയസ്മിതം

കൂട്ടുകാരെ...
നിങ്ങളിലലെത്രപേരുണ്ടിപ്പോഴും
മരിക്കാതെയിരിക്കുന്നവര്‍..?

 

ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ്
ദേഹത്തൂന്നെന്റെ ഉയിരിറങ്ങിപ്പോയത്.

 

ഞാനെത്ര കെഞ്ചിയെന്നോ,
'അരുതരുതേ'യെന്ന്‍
എത്രയാവര്‍ത്തിച്ചുവെന്നോ..?

 

സത്യം,
മുന്‍പായിരുന്നെങ്കില്‍
ഒട്ടും കൂസാതെ
 "പോട്ടേ പുല്ലെന്ന്"
ധിക്കാരിയായിരുന്നേനേ ഞാന്‍.!

 

ഞാനെന്റെ പെണ്ണിന് വാക്ക് കൊടുത്തതാ..
"മരണംവരെയും നിനക്കെന്റെ ഹൃദയസ്മിതം"
എനിക്കിനിയുമവളെ സ്നേഹിക്കണം.!

 

പ്രിയരേ,
നിങ്ങളിലാരെങ്കിലുമൊന്നു  കൂട്ടുപോകുമോ?
അവന്, ആരായാലും മതിയെന്ന്.!

 

Read more »

പിണങ്ങിപ്പോയ മഴനൂലുകള്‍

മുത്തശ്ശിയുടെ മടിയില്‍നിന്നും ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന  അവന്റെ കാഴ്ചകളിലേക്ക്, പിണങ്ങിപ്പോയ മഴനൂലുകളും കാണാതായ മയൂര നടനവും അവനില്‍ വലിയൊരു ശൂന്യത നിക്ഷേപിച്ച് കഥയിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു നടന്നു.

 പൊയ്പ്പോയ കാഴ്ചയെ കേള്‍വിയെ കഥയെ കവിതയെ എല്ലാം തിരിച്ചുപിടിക്കാനായ് അവന്‍ വീണ്ടും മുത്തശ്ശിയുടെ മടിയിലേക്ക് തല ചെരിച്ചുവെച്ചു.

ശബ്ദങ്ങളുടെ തനിയാവര്‍ത്തങ്ങള്‍..  ഇടക്ക്, മൂക്ക് വിറപ്പിച്ചും കണ്ണ് തുറുപ്പിച്ചും അതിശയപ്പെട്ടും , വാക്കുകളെ സ്നേഹത്താല്‍ നാക്കിലലിയിപ്പിച്ചും മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

" മഴ പിണങ്ങി പോകവേ മേഘക്കാടുകള്‍ കുശുമ്പോടെ മഴയുടെ പരിഭവത്തിന്റെ മറവിലേക്ക് പതുങ്ങി നില്‍ക്കും. തത്ഫലം, 'ആകാശത്തും ഭൂമിയിലും' ഉള്ളവരോട് പരിഭവപ്പെട്ടു നൃത്തം അവസാനിപ്പിച്ച ആണ്‍ മയില്‍ ചിലങ്കിയഴിച്ച്‌ തന്നെ ആഴിയുടെ ആഴങ്ങളില്‍ നഷ്ടപ്പെടുത്തും.

മരങ്ങള്‍ വെയില്കാഞ്ഞു പോകയാല്‍ ഉഷ്ണ രോഗങ്ങള്‍ ബാധിച്ച ചില്ലകളിലെ കൂടുകള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ പക്ഷികള്‍ പറന്നു പറന്നു ചുട്ടുപഴുത്ത മണ്ണില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരും.

പുല്‍മേടുകളുണങ്ങി മൊട്ടയായ കുന്നുകളെയും നരച്ച മൈതാനങ്ങളെയും താണ്ടി കറമ്പിപ്പശു കലമ്പിയാര്‍ത്തു അനന്തതയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു പോകും.

ഒരു നേര്‍ത്ത ജലരേഖപോലും അവശേഷിക്കാത്ത തോടിന്റെ മാറില്‍ പരല്‍ മീനുകളുടെ വെളുമ്പിച്ച അസ്ഥി കൂടുകള്‍ മുലക്കണ്ണ് പരതും.

വറ്റിപ്പോയ കുളക്കടവിലെ മാളങ്ങളില്‍ നിന്നും പടം പൊഴിച്ച്‌ വേഗത വാങ്ങിയ പാമ്പുകള്‍  നിശ്ചലം തൊട്ടപ്പുറത്തെ പറമ്പുകളില്‍ ഒരു വരയായ് അടയാളം വെക്കും."

ശബ്ദങ്ങളുടെ കൂട്ടം  ശ്വാസം അനുവദിക്കാതെകണ്ട് അവനെ തടവിലാക്കുകയാണ്.

" നിന്റെ  മണവും നിറവും രുചിയും ബുദ്ധിയും ബോധവും ചിന്തയും പ്രണയവും... അവസാനമവസാനം നിന്റെ  ജീവനും, പിണങ്ങിപ്പോയ മഴനാരുകള്‍ക്കൊപ്പം ഇല്ലാതെയാകും.!'

Read more »

സമ്മാനം

സഖാവേ..
നിന്നിൽനിന്നും
തിരികെയാഗ്രഹിക്കുന്നത്‌
സമ്മോഹനമായ
ആ വാക്ക്‌
ലാൽ സലാം.

പ്രിയപ്പെട്ടവളേ..
നിന്നിൽനിന്നും
ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നേയില്ല,
ജീവനു കുറുകെ വരഞ്ഞ
ഒരു ചെറുവാക്കുപോലും.!

എന്നിട്ടും,
നീയെനിക്കത്‌ മടക്കിത്തരുന്നു.
അക്ഷര മഴ പെയ്ത
പുസ്തകക്കെട്ടിലൂടെ
നിനക്ക്‌ നൽകിയതത്രയും.

ഓടുകയായിരുന്നു,
പേടി തട്ടി
ജീവിതത്തിന്റെ
അപരപാതിയിലേക്ക്‌
ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ..

അകം പിളർന്നു
 പെയ്യുകയായിരുന്നു,
നിനക്കൊരു
സമ്മാനം തന്നുവിടാൻ
 പുലർച്ചെ,
കറ്റെത്തുംവരേക്കും..!

പ്രിയ സഖാവേ..
നീയും
നൽകാതിരിക്കുക,
ഉടലുകരിഞ്ഞ്‌
അകം വെന്ത്‌
വർഗ്ഗീകരണങ്ങളിലിടമില്ലാത്ത
നിന്റെ
സുഹൃത്തിനു
വെറുതെയൊരു ലാൽ സലാം.

Read more »